شاسوسا شبیه تاریک من

وسط جاده ایستاده
ام ....درست روی خطوط مقطع سفید .... نگران به هم ریختن موهام نیستم .....شاید
تراشیدن سر اولین قدم در رهایی از تعلقات باشد .....قطرات به سرم نرسیده بخار می
شوند ......

مثل همیشه داغم
.....داغِ داغِ داغ .....Honey
you are very hot!

.....هان؟؟؟! از آغوشم می ترسی؟؟؟ می ترسی ذوب شوی و با من یکی؟.....! .....نه!نترس
......هم آغوشی آدم ها را یکی نمی کند .....حتی اگر هر دو داغ باشند....

مریم های توی دستم
سیراب شده اند ....من اما هوس کرده ام .....روی خطوط سپید لی لی کنم!!! به این می
گویند ویار مردی در باران ......من آبستن ....نه ....این باران مرا آبستن خود گرده
.....چقدر دلم برای قوطی کمپوت های آلبالو تنگ شده!!!«عاشق کندن کاغذ دورشان بودم»
قول می دهی بعد از زایمان برایم کمپ.ت آلبالو بیاوری؟؟!!

بی خیال لی لی شده
ام..... می دوم روی خطوط سپید .....اما حواسم هست که ناگاهی پایم از خطوط بیرون
نزند ....می دوم.....می گویند ته این جاده به خانه شما می رسد ......هرچه می دوم
اما ....مه می بینم و مه ......باران هم علاقه عجیبی به زدن روی سر کچل دارد
انگاری.........

 

پ.ن.1: باران یعنی
تو بر می گردی ....*

پ.ن.2:می دانی
دوست دارم وقتی کسی از این طرف می کشد دستم را .....تو هم از آن طرف دستم را بکشی
.....درد رها کردن دستم از درد جر خوردن از وسط بیشتر است .....باور کن ....

پ.ن.3:امروز
چشمانم سفیدی می رفت .....خوب نمی دیدم!«خوب اصلا چرا دارم اینو به شما می گم؟؟!!دکترین
مگه؟؟!!!»

پ.ن.4:دلم برای
باران های نقره ای تنگ شده بود.....اوس کریم متشکرم!!!

پ.ن.5: این قضیه
کچلی جدی است ها ....ما دو هفته ای می شود که سر مبارک را به تیغ سپردیم!!!

*.نام کتابی از
نزار قبانی که من دیوانه شعرهاش هستم!

 

آدم ها را ترس مرگ بیشتر از مرگ می ترساند ......ترس نداشتن ها بیشتر از نداشتن ها .......می دانی؟؟!! این روزها می ترسم که نداشته باشمت ....های خدا ...گوشت با من است؟؟؟؟

پی نوشت های اضافه شده در 25/6/86: پ.ن.1:....من یه آشغالم ....یه سگم ...یه بی همه چیزم ....پیغمبرای محترم لطفا مزاحم نشید! پ.ن.2:عصبانی ام ....از ظهر هر چقدر به خودم فشار آوردم که خفه شم و حرف نزنم نشد!!!خیلی عصبانی ام ....تو اوضاع این روزها این یکی دیگه نوبری بود به خدا.......دوست محترم شما هیچی نمی دونین!!!اما همه چیزمو ازم گرفتین!!!کاش اون موقع که اون حرفها رو می زدین خرد شدن غرور یه مردو می دیدین!!!جذاب بود............

باران تندی گرفته است..........نشسته ام درست روی خط سپید وسط جاده .......قطرات به سقف برگی بالای سرم که می خورند تغییر مسیر می دهند ..... رقص جالبی راه افتاده ....گاه گاهی برگ زردی ....قرمزی......هوس می کند سرش را پائین بیندازد و همسفر قطره ها شود .....انار تازه کنده ام را با دست می شکنم .....مادر بزرگ می گفت : انار میوه بهشتی است ....مبادا دانه ای از آن را روی زمین بیندازی....دری بسته نشود پسر جان به رویت.......حواسم هست ....چقدر شبیه دانه های تسبیح پدر بزرگند ......آدمی باید هر از چند گاهی دوباره متولد شود ....شاید یک انار سیرش کند .....آدمی حریص است و حرص آفت بهار نارنج ......بهارنارنج آفت زده آدمی را ترسو بار می آورد ......از باران می ترسد .....می ترسد زیر باران بنشیند و انار بخورد .....می ترسد مریض شود....! من اما تصور می کنم ....کسی که باران را ببیند ......انار توی دستش باشد و جاده ای جنگلی بیخ گوشش .....اگر ننشیدند وسط جاده و زیر باران انار نخورد ....مریض است بلاشک ......آدمی باید هر از چند گاهی دوباره متولد شود .....تا قدر انار توی دستش را بداند ............یار با ماست ، چه حاجت که زیادت طلبیم؟

 

پ.ن.1:مَا خَلَقَ اللهُ ذلِکَ اِلّا بِالحَقِّ

پ.ن.2: امروز زاد روزم است......میلاد امام حسن مجتبی (ع) هم ....جشن عاطفه ها هم .....چرا اینقدر نشانه می فرستی؟؟.... از شرمنده شدنم خوشت می آید؟

پ.ن.3:پاهایم را از آسمانت بریدی که روی زمینت.......؟!شکر که خودت را از ما نمی گیری....!

پ.ن.4: دنیا همیشه سبز بوده........چه توی رحم ....چه بیرون آن ....گاهی اوقات ما آدم ها کوررنگی می گیریم .....همین!

پ.ن.5:هرگز انتظار ندارم مرا همانقدر دوست داشته باشی که دوستت دارم. این توقعی ست غیر منصفانه.من باید عاشق تو باشم- در حد ممکنِ عشق و آرزومند آن باشم که مرا بخواهی – هر قدر که می خواهی .(نادر ابراهیمی- یک عاشقانه ی آرام).....آدمی باید روز تولدش حرف دلش را جوری بزند دیگر....نه؟!